فرانکو الیکا کارگردان سینمایی است که در رم مشغول انتخاب بازیگر برای بازسازی یک ملودرام مذهبی است. او که درگیر افسردگی است، برای استراحت راهی جنوب می‌شود. او در ساحل با مردی آشنا می‌شود که از عروسی‌ها فیلم‌برداری می‌کند و ناخواسته درگیر کمک به فیلم‌برداری از عروسی دختر یک شاهزاده سخت‌گیر و مقتدر می‌شود. این یک ازدواج مصلحتی است؛ شاهزاده به پول نیاز دارد و داماد یک بچه ننه است. الیکا مجذوب عروس، بودا، می‌شود و تلاش می‌کند او را متقاعد کند که ازدواج نکند. هر چقدر هم که رفتار الیکا عجیب و غریب باشد، شاهزاده او را به عنوان کارگردان عروسی نگه می‌دارد. با نزدیک شدن به زمان عروسی، مرز میان واقعیت و تخیل الیکا محو می‌شود. آیا او دیوانه شده است؟

«کيارا» (سانسا) و «ارنستو» (پير جورجو بلوکيو) آپارتماني را اجاره مي کنند تا از آن به صورت يک خانه ي تيمي و براي مخفي کردن يک مقام دولتي ربوده شده - «آلدو مورو»، رهبر حزب دموکرات مسيحي - استفاده شود...

یک نقاش مشهور با دستیار یک کاردینال ملاقات می‌کند که به او اطلاع می‌دهد مادرش ممکن است به عنوان یک قدیس شناخته شود.

رم، اوایل قرن بیستم: یک روان‌پزشک ثروتمند که یک آسایشگاه زنان را اداره می‌کند و در کار خود خلاقیت چندانی ندارد، وقتی همسرش پس از زایمان دچار وحشت‌زدگی می‌شود، مجبور است دایه‌ای برای نوزادش پیدا کند. او یک زن روستایی به نام آنت را به رم می‌آورد و او را مجبور می‌کند تا نوزاد خودش را رها کند. در میان بهت و خشم روزافزون همسر روان‌پزشک، دایه بلافاصله با نوزاد این زوج پیوند عاطفی عمیقی برقرار می‌کند؛ چرا که آنت استعدادی ذاتی در این کار دارد. در پس‌زمینه تظاهرات چپ‌گرایان، آنت که معشوقه‌اش معلمی زندانی به جرم خرابکاری است، از دکتر می‌خواهد که به او خواندن و نوشتن بیاموزد. ذات و کنجکاوی او، ایده‌های بی‌روح دکتر، مشکلات او و همسرش و این دو نوزاد، داستان را به اوج خود می‌رسانند.